در یک روز بارانی دو نفر به جنگلی رفتند .ناگهان آسمان رعدو برق زد یکی از آنها گفت:

بمب اتم را ترکاندند.

و دیگری گفت:الان است که سروکله پلیسان پیدا شود،وفکر میکنند که ما بومب را ترکاندیم.

اولی گفت:اولآ بومب اتم نه بمب اتم.دومآچرا زدی توی سرم.

مردی داشت از آن جا رد می شد و حرفها ی آنها را شنیده بود.

به اولی گفت:اولا بمب اتم نه رعدو برق،دومآاین دوستت توی سر تو نزد .

اولی:پس تو زدی

مرد گفت:نه کسی توی سر تو نزده.باران روی سر تو سقوط کرده.

اولی گفت:هواپیمایت راکجا قایم کردی.

مرد گفت:من هواپیما ندارم،این قطره ای  ازباران بود

بازی انتخاب کنید وبازی کنید

بچه های عینکی عینکتان را بزنیدوبچه هایی که عینک نمیزنیدبه عینکی هانخندید.

وهمین طورشمابزرگترها...............................

                                      پاک بود وبا صفا ودلگشا

دورتر از کوچه می آمد به گوش

                              خش خش جاروب مردی آشنا

 مرد خوب رفتگر از صبح زود

                                با خودش پاکیزگی آورده بود

آفرین بر او که با جاروب خود

                                 غصه ها و اخمها را برده بود

پیش رفتم گفتم آقا جان سلام

                               کوچه مثل دسته گل زیبا شده

پاسخم گفت و به من لبخند زد

                                  گفت:مثل غنچه گلها شده

گفت با من کاش دلها پاک بود

                              مثل کوچه مثل غنچه مثل آب

آشتی بود وسلام وهمدلی

                                     مهربان بودیم مثل آفتاب

                                                                 محمد رضا سنگری از کتاب بخوانیم سوم دبستان

 منم دوست شمام

کسی که برقو ساخته

باید اینو بدونه

که خیلی مهربونه

اگه با ما نمونه

تنها میشیم ما دیگه

اره خودمم عزیزم

دیگه نرو از پیشم

بیا با من قهر نکن

ای ادیسون مهربان

دستتم درد نکنه ای مهربان

در کتاب بنویسیم سوم دبستان صفحه ۵۸ از ما خواستند نامه به ادیسون بنویسیم که من هم این شعر را نوشتم

نامه ای به یک پاکبان شهرداری

رفتگر مهربان تو را دوست داریم .زحمت زیادی برای ما میکشی تو باید از این کار بدت بیا ید ولی نا چار برای ما این کار را انجام میدهی . تو حتمآ تمیزی را دوست داری چون اگر تمیزی را دوست نداشتی اینقدر برای ما زحمت نمیکشیدی تازه یادم آمدکه به تو بگویم دستت درد نکند تو برای ما زیادی زحمت میکشی ومن تصمیم گرفتم به تو یک شعر هدیه کنم :

ای رفتگر       مهربان      سلام

من دوست شمام

بیا ای دوست من

زحمت نکش عزیزم

من میخوام تورا ببوسم. 

 گفتم برام وبلاگ بسازه که منم علاقه هامو بنویسم .نظر یادتون نره ها ....بای بای .